“Denk eens aan het laatste evenement dat je hebt bijgewoond”, zo vraagt Crystal Smets. “Je herinnert je waarschijnlijk de mensen, misschien het eten, misschien de gesprekken, maar zelden de stoel waarop je zat. En toch is die stoel vaak de eerste ontwerpbeslissing die wordt genomen. Hij bepaalt de sfeer van de zaal, definieert het ritme van de ruimte en structureert hoe mensen samenkomen en met elkaar in interactie gaan. Tegelijkertijd is evenementenmeubilair vaak ontworpen om onzichtbaar te zijn. Anoniem. Modulair. Verwisselbaar. Ontworpen om perfect te functioneren... maar zelden op te vallen.”

Kruispunt van esthetiek en logistiek

Als productontwikkelaar bij Options denkt Crystal Smets constant na over hoe objecten inspelen op de veranderende behoeften van evenementen. “In tegenstelling tot traditioneel meubelontwerp moet evenementenmeubilair aan een zeer specifieke reeks eisen voldoen. Het moet esthetisch relevant zijn, maar het moet ook bestand zijn tegen intensief gebruik, transport, opslag en herhaaldelijke installatie. Het proces van het ontwikkelen of selecteren van nieuwe items vindt dus altijd plaats op het snijvlak van design, functionaliteit en logistiek. We analyseren hoe evenementen zich ontwikkelen, hoe mensen samenkomen, hoe eten wordt geserveerd en hoe ruimtes zijn ingericht. Van daaruit identificeren we hiaten of kansen binnen onze catalogus.”

Denken in systemen in plaats van objecten

Binnen evenementencontexten ontstaat betekenis niet uit losse elementen, maar uit hun onderlinge samenhang. “Bij evenementen bestaan objecten zelden op zichzelf. Ze maken altijd deel uit van een grotere scenografie waarin alles met elkaar verbonden is. Stoelen werken samen met tafels, servies met verlichting en meubilair met ruimtelijke indelingen. Daarom denken we niet in geïsoleerde objecten, maar in systemen. We kijken naar hoe materialen op elkaar reageren, hoe vormen elkaar versterken en hoe een collectie een coherente visuele taal kan creëren. Het gaat er niet alleen om hoe een object eruitziet, maar hoe het functioneert binnen het geheel en bijdraagt aan een consistente ervaring.”

Circulariteit als drijvende kracht voor innovatie

De levenscyclus van meubilair binnen een verhuurmodel opent nieuwe perspectieven op duurzaamheid en ontwerp. “In een verhuurmodel circuleren objecten voortdurend: ze worden gebruikt, vervoerd, gerepareerd en hergebruikt. Dat betekent dat productontwikkeling niet alleen draait om het introduceren van nieuwe items, maar ook om het verlengen van de levensduur en betekenis van bestaande objecten. Die circulaire realiteit dwingt ons om anders na te denken over design. Hoe kunnen we objecten duurzamer maken, maar ook relevanter houden doorheen de tijd? Net daar ontstaan vaak de meest interessante innovaties, omdat beperkingen creativiteit stimuleren.”

De zoektocht naar identiteit

De focus op efficiëntie heeft geleid tot herkenbare maar vaak uniforme eventomgevingen. “De evenementensector is jarenlang sterk beïnvloed door standaardisatie. Grote aantallen vereisten modulaire systemen en logistiek vereiste herhaling. Daardoor lijken veel evenementenomgevingen wereldwijd verrassend veel op elkaar: neutrale kleurenpaletten, identieke stoelen en generieke opstellingen. Vanuit praktisch oogpunt werkt dat prima, maar vanuit designoogpunt kan het de ervaring afvlakken. Er gaat een stuk identiteit verloren, een stuk karakter.  Vandaag zien we een duidelijke verschuiving. Klanten zoeken naar meer personalisatie, meer beweging en meer flexibiliteit.”

Events als laboratorium voor designexperimenten

De groeiende vraag naar unieke en gepersonaliseerde ervaringen, biedt nieuwe mogelijkheden voor ontwerp en creativiteit binnen de sector. “Tijdelijke evenementomgevingen stellen ons in staat te experimenteren. We kunnen composities, materialen en sferen testen die wellicht nooit in permanente interieurs zouden bestaan. Dit bracht ons bij Options tot een belangrijke vraag: kan evenementmeubilair een platform voor designexperimenten worden? Niet door functionaliteit op te geven, maar door nieuwe betekenislagen toe te voegen. Zouden tijdelijke omgevingen ruimte kunnen bieden aan: objecten van een ontwerper, verzamelobjecten, samenwerkingen met ontwerpers?”

Van probleem naar opportuniteit

Deze visie werd onlangs in die praktijk gebracht met een herinterpretatie van de transparante Victoria Ghost Chair van Kartell. “Deze iconische stoel, ontworpen door Philippe Starck, heeft zijn weg gevonden naar talloze interieurs, maar ook naar vele evenementenlocaties. Ongeveer twee jaar geleden begonnen we echter klachten te ontvangen. Klanten vertelden ons dat deze stoelen er versleten uitzagen, met veel krassen. Daarom besloten we actie te ondernemen. We hebben alle stoelen die we op voorraad hadden kritisch bekeken, en besloten een aantal stoelen uit de roulatie te halen en te vervangen door nieuwe. Maar na een paar maanden kwamen er opnieuw klachten. We stelden onszelf de vraag: moeten we deze stoel uit ons aanbod schrappen? Het antwoord was heel duidelijk: neen. Er was gewoon te veel vraag naar. Maar ze zo vaak vervangen paste niet bij onze circulaire en duurzaamheidswaarden. Daarom begonnen we onszelf een andere vraag te stellen. Wat konden we met deze stoelen doen als ze eenmaal uit de roulatie waren?”

Creatieve uitdaging

Het idee ontstond om de stoelen opnieuw te gaan vormgeven. “Samen met MAD Brussels, het centrum voor mode en design, lanceerden we in de zomer van 2025 een open oproep. Het idee was simpel, maar krachtig. We nodigden Belgische ontwerpers uit om de stoel opnieuw te interpreteren. Er werden slechts een paar richtlijnen gegeven. De stoel moest een stoel blijven. En de ingreep moest beheersbaar blijven qua onderhoud. Verder wilden we de ontwerpers volledige creatieve vrijheid geven. We ontvingen veel reacties, met zeer verschillende benaderingen. Sommige waren erg conceptueel. Sommige erg sculpturaal. Andere richtten zich op materialen of vakmanschap.”

Subtiele transformatie met grote impact

Na een eerste jurydag werden drie kandidaten geselecteerd om hun projecten verder te ontwikkelen. “Tijdens de tweede jurydag sprong één voorstel er meteen uit, dat van Arthur Halbique. Hij benaderde de stoel met een zeer precieze intentie: Niet om hem onherkenbaar te maken, maar om hem een tweede leven te geven zonder zijn iconische silhouet te veranderen. Zijn project stelt een herwaardering van de polycarbonaat stoel voor door de introductie van linoleum, een biobased materiaal dat traditioneel wordt gebruikt in meubels en kasten. Het resultaat is subtiel maar opvallend. De stoel blijft direct herkenbaar. Maar de interpretatie ervan verandert volledig. Hij wordt gelaagd, grafisch en verhalend. Het object verschuift in zekere zin van puur functioneel meubilair naar een designstatement in een tijdelijke omgeving.”

Van functioneel object naar gespreksonderwerp

Wat dit project interessant maakt in de context van evenementen, is dat het een aanname ter discussie stelt. “Traditioneel is evenementenmeubilair ontworpen voor efficiëntie en neutraliteit. Maar een stoel kan meer zijn dan alleen een zitplaats. Het kan een gespreksonderwerp worden. Een scenografisch element. De samenwerking tussen Options, MAD Brussels en Arthur Halbique is een voorbeeld van hoe de evenementenwereld een platform kan worden voor designdialoog. Waar meubilair niet alleen iets is dat we gebruiken, maar iets dat we ervaren, bevragen en herinterpreteren. Want soms kan zelfs het meest vertrouwde object, zoals een stoel die al duizenden keren is gebruikt, het startpunt vormen voor een compleet nieuw verhaal”, zo besluit Crystal Smets.